Doorgaan tegen beter weten in

We kennen het allemaal. Weten dat het niet handig is, soms zelfs dat het ronduit onhandig is of zelfs slecht, en toch kunnen we er niet mee stoppen. Misschien denk jij nu wel het eerst aan snoepen, of drank en drugs of andere verslavingen. Maar aangeleerde patronen kunnen net zo verslavend zijn. Ze geven zekerheid en houden ons weg van datgene waar we bang voor zijn, afwijzing.

Klein blijven

De angst voor afwijzing wijst niet alleen een deel van onszelf af, maar maakt ook dat we vasthouden aan overtuigingen die voorkomen dat we afgewezen worden. Hierin groeien we groot maar blijven we klein in het deel waarvan we denken dat er geen ruimte voor is.

Afwijzing

Afwijzing kan op veel verschillende manieren ervaren worden. Als ouders innerlijk niet aanwezig zijn, door persoonlijke zorgen of pijn, dan voelt een kind afwijzing. Soms is afwijzing ervaren in een situatie waarin het kind opgenomen moest worden in het ziekenhuis, of tijdelijk elders moest verblijven. Afwijzing kan ook heel letterlijk gevoeld zijn, als afkeuring van een ziels-kwaliteit waar in het systeem van herkomst geen ruimte voor was.

Patronen

De reacties op afwijzing zijn vluchten van de pijn van de afwijzing, vechten tegen de afwijzing of bevriezen in het moment en de pijn van de afwijzing. Uit alle drie groeien patronen en overtuigingen die ervoor moeten zorgen dat de onmacht, pijn en angst niet meer gevoeld worden. En omdat dat helaas niet werkt, omdat het leven steeds complexer wordt, wordt er steeds meer energie gestoken in het verfijnen van de patronen en overtuigingen. Een gebed met een einde! Linksom of rechtsom dit blijft niet goed gaan.

Het leven niet écht leven

Het is namelijk een gevecht met het leven. Het is zwemmen tegen de stroom in. Het maakt moe, doodmoe en laat alle vitaliteit verdwijnen. Maar het belangrijkste is nog dat je nooit je bestemming bereikt. Dit is voelbaar in je binnenwereld, aan je lichaam en ook herkenbaar in de buitenwereld. Niets loopt zoals het zou kunnen lopen. Het is alsof je je leven niet écht leeft. De angst voor afwijzing zorgt ervoor dat je continu leeft in de frequentie van wat je wilt voorkomen en daarmee is het dus juist aanwezig.

Iets dat niets waard is, kost geen moeite

De eerste stap om je leven écht te leven, is de signalen te erkennen die je krijgt. In je lichaam, je binnenwereld en buitenwereld. Vervolgens jezelf afvragen wat je ermee wilt. Als je antwoord is dat je wilt groeien en los wil laten wat niet meer dient, stel jezelf dan ook de vraag hoe belangrijk dat voor je is. Pas als het héél erg belangrijk is, heb je voldoende kracht om er echt voor te gaan. Want iets dat niets waard is, kost geen moeite!

Kennismaking

De 10 daagse cursus de Reis van de Heldin, laat je loskomen van wat niet meer dient, je ontdekken waar je nog verder in kan groeien en helpt je te integreren om uiteindelijk je potentie te manifesteren.

X
X